Zielonogórski Amifiteatr 2014.

Kolejna porcja z podróży sentymentalnej  do ziemi praojców. Tym razem ze znajomymi odwiedziliśmy rodzimą scenę a mianowicie Amfiteatr.
Jeśli chodzi o muzykę to Zielona Góra jest znana głównie z "reżymowego" Festiwalu Piosenki Radzieckiej, który odbywa się teraz pod inną nazwą a mianowicie Festiwal Piosenki Rosyjskiej.
Może kilka słów o historii obu festiwali.
Festiwal Piosenki Radzieckiej odbywał się w latach 1965 - 1989 aby zniknąć na prawie 20 lat kiedy to w 2006 roku Sergiej Ławrow zaproponował Annie Fotydze (SIC!) aby powrócić do "sławnego" kiedyś festiwalu. W tym samym roku zielonogórscy radni niemal jednogłośnie zagłosowali nad powrotem festiwalu do Zielonej Góry, nie ma co się dziwić miasto przecież nosi drugą nazwę: Czerwona Góra.
Jednak aby nie być posądzanym o "czerwoną paranoję" napiszę kilka słów od siebie.
Oczywiście scena była świadkiem nie tylko Radzieckiego festiwalu, bo również można zobaczyć tam kabarety czy rockowe koncerty.
W 1981 niemiecka grupa Kraftwerk grała tam koncert podczas sławnego polskiego tournee. 
Ja z kolei byłem na koncertach na początku lat dziewięćdziesiątych takich kapel jak Armia, Dezerter, Defekt Muzgó, Proletaryat, Kobranocka, Kult.
Kilka lat temu budynek amfiteatru przeszedł gruntowną modernizację teraz trzeba tylko czekać na remont siedzisk i ogrodzenia, które chyli się ku upadkowi.
Amfiteatrem zarządza Zielonogórski Ośrodek Kultury.

ps. Druga fotografia: Zielonogórski plakat muzyczny w roku 2014.

Jak Punk To Punk.

Kultowa składanka wydana w 1987 roku przez polski Tonpress. Każdy kto siedzi w pank rocku zaorał ten winyl do "białości".
Armia, Dezerter, Rejestracja,  TZN Xenna, Siekiera, Processs, Abaddon - to filary punk rocka w Polsce. To również grupy, które wyznaczały nowe kierunki w tym stylu muzycznym.
Armia - ta grupa zawsze wyprzedzała swoją epokę.
Dezerter - na tej składance usłyszymy utwory, które są już bardziej "kombinowane" gdzie grupa odchodzi od prostej punkowej stylistyki muzyki znanej na przykład z Jarocina 1984.
Siekiera - grupa, która niczym piorun spadła na ziemię aby zdemolować publiczność aby po roku zmienić kompletnie styl muzyki na zimnofalowo-elektroniczny.
Processs - zespół, który kombinował z muzyką jak i tekstami - kto zna kasetę "Live 88" ten wie o co chodzi.
Właściwie to nie chciałem pisać o muzyce ale pewnym fakcie, który mnie zaskoczył.
Wczoraj buszując po Discogs trafiłem na stronę "Jak Punk to Punk" i w opisie  płyty zobaczyłem coś co przykuło moją uwagę a mianowicie:
- Pressed by: Melodia.
Melodia jak każdy wie to radziecka tłocznia. Czyżby wywrotowa składanka była wydana w czeluściach Radzieckiego raju?
Przyznam się, że myślałem że to błąd osoby, która wrzuciła tą płytę "na Discogs" ale po sprawdzeniu matrixu na płycie przekonało mnie, że płyta faktycznie mogłaby być wytłoczona... w ZSRR!
Rzeczywiście matrix różni się stylem od typowych polskich numerów wyciskanych na płytach. 
Oczywiście zapytałem wuja  Gogla i dostałem więcej odpowiedzi, które z szokowały mnie ponieważ okazało się, że radziecka tłocznia zrobiła również na polskie zamówienie ... :
- Joy Division "Unknown Pleasures",
- Joy Division "Closer",
- Składanka "Gdynia",
- Składanka "Jeszcze Młodsza Generacja".
Na jakich zasadach wywrotowe polskie płyty były tłoczone w ZSRR?
- Braterska pomoc ?
- Radzieccy ludzie chcieli posłuchać innej muzyki ?
 Proszę blogowiczów o pomoc w wyjaśnieniu całej sytuacji.

Victim Of Safety Pin Polski Punk Underground 1977-82

W 2003 roku została wydana przez Supreme Echo na czarnym krążku kompilacja pierwszej polskiej fali punk rocka.
Ciekawa dlatego, że wydał ją Kanadyjczyk (mieszkający w Polsce przez kilka lat), który jest zafascynowany polskim punk rockiem.
Ciekawie jest również wydana, do LP dodana jest 20 stronicowa książeczka ze zdjęciami, opisami zespołów oraz dyskografią poszczególnych wykonawców.
Nakład płyty to 1100 sztuk - taką informację znalazłem na sieci.

Płyta zawiera 17 utworów takich kapel jak:
Rejestracja, Deuter, Kryzys, Dezerter, Brak, Tilt, Deadlock, KSU,
Nocne Szczury, Tass, TZN Xenna, Kult oraz punkowego barda Walka Dzedzeja.
Utwory zostały zremasterowane przez Ericha Kellera, które ciągle zachowują swój punkowy urok.
Ciekawą sprawą jest, że udało mi się kupić ten LP na czad giełdzie w 2010 roku w...Londynie za około 60 PLN, gdzie w Polsce (polskie portale aukcyjne, Discogs) ten LP osiąga dość zwariowaną cenę 200-500 PLN.
Po zakupie tej płytki przechadzając się po innych stoiskach zaczepiła mnie pewna Angielka. Po krótkiej rozmowie okazało się, że jej rodzicami są Polacy a ona sama urodziła się w Anglii. Powiedziałem jej, że szukałem tej płytki wiele wiele lat (pewien mój dobry kolega obiecał mi odłożyć 2 egzemplarze ale ciągle zapominał zrobić to mimo, że wydawca mieszkał drzwi obok niego!)
Przez pewien czas można było dość spokojnie dostać tą płytkę za 40-50 PLN jednak po pewnym czasie płytki się zapadły pod ziemię...
I tutaj chciałbym wrócić do mojej miłej znajomej z giełdy - powiedziała mi (w sumie potwierdzając moje "prywatne śledztwo"), że płyty są przechowywane i sprzedawane po kilka egzemplarzy raz na jakiś czas po właśnie tych chorych cenach.
Nie wiem na ile w tym prawdy a na ile w tym pankowej legendy.